اگر قصد دیدن سایت رسمی استاد شجریان را دارید اینجا کلیک کنید.
Wednesday, October 02, 2013

هفتاد و سومین سالروز تولد محمدرضا شجریان






Monday, February 18, 2013

کلیدساز

آواز و تصنیف همایون
شعر: غزل آواز از حافظ
اجرا: یکی ازنمایشهای فولکور گروه استاد مهرتاش
 
 
(-)
 
 
دلا، دلا چو غنچه شکایت ز کار بسته مکن
 
 
 
که باد صبح نسیم گره‌گشا آورد
 
(-)
 
 
رسیدن گل و نسرین به خیر و خوبی باد
 
 
 
بنفشه شاد و کش آمد، سمن صفا آورد
 
(-)
 
 
صبا به خوش‌خبری هدهد سلیمان است
 
 
 
که مژده‌ی طرب از گلشن سبا آورد

اگه بخت تو بستهاگه دِیلت شکسته
کیلیتِ قفلُ مِجری‌ام داریممِجری می‌سازیم، کیلید میندازیم
کجاست صندوق بستهکجاست قفل شکسته
گر از واکردن در ناامیدیبیار قفلُ که بندازم کیلیدی
دری گر بسته و ناسست گرددبه سرانگشت همت بازگردد
کیلیتا دسته دستهبه هم اینجوری بسته
کیلیتِ قفلُ مِجری‌ام داریممِجری می‌سازیم، کیلید میندازیم
کیلید هر در بسته امید استکه با یال سیاهیها سفید است
مشو غمگین اگه صندوقچه بستهبه دست بنده این دسته کیلید است
اگه درْ خونه بستهاگه قفلش شکسته
کیلیتا دسته دستهبه هم اینجوری بسته
کیلیتِ قفلُ مِجری‌ام داریممِجری می‌سازیم، کیلید میندازیم

 
 
(-)
 
 
کیلیت قُلف، کیلیت صندُق، کیلیت مِجری دِریم
 
 
 
صندُق شکسته، مِجری شکسته‌سازیم
+
۱چه مستیست ندانم که رو به ما آوردکه بود ساقی و این باده از کجا آورد
۲تو نیز باده به چنگ آر و راه صحرا گیرکه مرغ نفمه‌سرا ساز خوشنوا آورد
۳دلا چو غنچه شکایت ز کار بسته مکنکه باد صبح نسیم گره‌گشا آورد
۴رسیدن گل و نسرین به خیر و خوبی بادبنفشه شاد و کش آمد، سمن صفا آورد
۵صبا به خوش‌خبری هدهد سلیمان استکه مژده طرب از گلشن سبا آورد
۶علاج ضعف دل ما کرشمه ساقیستبرآر سر که طبیب آمد و دوا آورد
۷مرید پیر مغانم ز من مرنج ای شیخچرا که وعده تو کردی و او به جا آورد
۸به تنگ‌چشمی آن ترک لشکری نازمکه حمله بر من درویش یک‌قبا آورد
۹فلک غلامی حافظ کنون به طوع کندکه التجا به در دولت شما آورد

۱اگه بخت تو بستهاگه دلت شکسته
۲کلید قفل و مجری‌ام داریممجری می‌سازیم، کلید میندازیم
۳کجاست صندوق بستهکجاست قفل شکسته
۴گر از واکردن در ناامیدیبیار قفل را که بندازم کلیدی
۵دری گر بسته و ناسست گرددبه سرانگشت همت بازگردد
۶کلیدها دسته دستهبه هم اینجوری بسته
۷کلید قفل و مجری‌ام داریممجری می‌سازیم، کلید میندازیم
۸کلید هر در بسته امید استکه با یال سیاهیها سفید است
۹مشو غمگین اگر صندوقچه بستهبه دست بنده این دسته‌کلید است
۱۰اگه در خونه بستهاگه قفلش شکسته
۱۱کلیدها دسته دستهبه هم اینجوری بسته
۱۲کلید قفل و مجری‌ام داریممجری می‌سازیم، کلید میندازیم
Wednesday, August 22, 2012

خفته خبر ندارد سر بر کنار جانان

آواز شور
شعر: سعدی
آلبوم: پیوند مهر
 
 
(درآمد شور)
 
 
خفته خبرندارد سر بر کنار جانان
 
 
 
کاین شب دراز باشد بر چشم پاسبانان
 
خفته خبرندارد سر بر کنار جانان
 
 
 
کاین شب دراز باشد
 
 
کاین شب دراز باشد بر چشم پاسبانان
 
 
کاین شب دراز باشد بر چشم پاسبانان
 
 
 
(عاشق‌کُش)
 
 
بر عقل من بخندی، بخندی، گر در غمش بگریم
 
 
بر عقل من بخندی گر در غمش بگریم
 
 
 
کاین کارهای مشکل افتد به کاردانان
 
(سلمک)
 
 
دلداده را ملامت‌گفتن چه سود دارد
 
 
چه سود دارد
 
 
 
می‌باید این نصیحت کردن به دلستانان
 
(قرچه)
 
 
دامن ز پای برگیر ای خوبروی خوش‌رو
 
 
 
تا دامنت نگیرد دست خدای‌خوانان
 
 
تا دامنت نگیرد دست خدای‌خوانان
 
(قرچه)
 
 
من ترک مهر اینان در خود نمی‌شناسم
 
 
(رضوی)
 
 
 
بگذار تا بیاید بر من جفای آنان
 
(رضوی)
 
 
روشن‌روان عاشق
 
 
روشن‌روان عاشق از تیره‌شب ننالد
 
 
 
داند که روز گردد روزی شب شبانان
 
(رضوی)
 
 
باور مکن که من دست از دامنت بدارم
 
 
 
شمشیر نگسلاند پیوند مهربانان
 
(رضوی)
 
 
چشم از تو برنگیرم
 
 
چشم از تو برنگیرم ور می‌کُشد رقیبم
 
 
 
مشتاق گل بسازد با خوی باغبانان
 
(قرچه)
 
 
من اختیار خود را تسلیم عشق کردم
 
 
 
همچون زمام اشتر بر دست ساربانان
 
(سلمک)
 
 
 
همچون زمام اشتر بر دست ساربانان
 
(سلمک)
 
 
شاید که آستینت بر سر زنند سعدی
 
 
شاید که آستینت بر سر زنند سعدی
 
 
سعدی
 
 
(فرود)
 
 
 
تا چون مگس نگردی گرد شکردهانان
 
 
گرد شکردهانان
+
۱ خفته خبر ندارد سر بر کنار جانان کاین شب دراز باشد بر چشم پاسبانان
۲ بر عقل من بخندی گر در غمش بگریم کاین کارهای مشکل افتد به کاردانان
۳ دلداده را ملامت‌گفتن چه سود دارد می‌باید این نصیحت کردن به دلستانان
۴ دامن ز پای برگیر ای خوبروی خوشرو تا دامنت نگیرد دست خدای‌خوانان
۵ من ترک مهر اینان در خود نمی‌شناسم بگذار تا بیاید بر من جفای آنان
۶ روشن‌روان عاشق از تیره شب ننالد داند که روز گردد روزی شب شبانان
۷ باور مکن که من دست از دامنت بدارم شمشیر نگسلاند پیوند مهربانان
۸ چشم از تو برنگیرم ور می‌کُشد رقیبم مشتاق گل بسازد با خوی باغبانان
۹ من اختیار خود را تسلیم عشق کردم همچون زمام اشتر بر دست ساربانان
۱۰ شکّرفروش مصری حال مگس چه داند این دست شوق بر سر، وان آستین‌فشانان
۱۱ شاید که آستینت بر سر زنند سعدی تا چون مگس نگردی گرد شکردهانان
Thursday, June 28, 2012

منم که گوشه‌ی میخانه خانقاه من است

آواز سه‌گاه
شعر: حافظ
اجرا: ۱ آذرماه ۱۳۵۸، منزل رضا کسایی
 
 
(-)
 
 
منم که گوشه‌ی میخانه خانقاه من است
 
 
منم
 
 
منم که گوشه‌ی میخانه خانقاه من است
 
 
 
دعای پیر مغان ورد صبحگاه من است
 
 
دعای پیر مغان ورد صبحگاه من است
 
(-)
 
 
گرم ترانه‌ی چنگ صبوح نیست چه باک
 
 
چه باک
 
 
گرم ترانه‌ی چنگ صبوح نیست چه باک
 
 
 
نوای من به سحر آه عذرخواه من است
 
 
نوای من به سحر آه عذرخواه من است
 
 
نوای من
 
 
نوای من به سحر آه عذرخواه من است
 
(-)
 
 
ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله
 
 
ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله
 
 
 
گدای در دوست پادشاه من است
 
 
گدای خاک در دوست پادشاه من است
 
(-)
 
 
ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله
 
 
 
گدای خاک در دوست پادشاه من است
 
(-)
 
 
غرض ز مسجد و میخانه‌ام وصال شماست
 
 
 
جز این خیال ندارم، خدا گواه من است
 
(-)
 
 
مگر به تیغ اجل خیمه برکنم ور نی
 
 
مگر به تیغ اجل خیمه برکنم ور نی
 
 
 
رمیدن از در دولت نه رسم و راه من است
 
(-)
 
 
از آن زمان که بر آن آستان نهادم روی
 
 
از آن زمان که بر آن آستان نهادم روی
 
 
 
فراز مسند خورشید جایگاه من است
 
 
جایگاه من است
 
(-)
 
 
از آن زمان
 
 
از آن زمان که بر آن آستان نهادم روی
 
 
 
فراز مسند خورشید جایگاه من است
 
(-)
 
 
گناه اگر چه نبود اختیار ما حافظ
 
 
گناه اگر چه نبود اختیار ما حافظ
 
 
 
تو در طریق ادب باش
 
 
تو در طریق ادب باش
 
 
تو در طریق ادب باش، گو گناه من است
 
 
تو در طریق ادب باش، گو گناه من است
+
۱ منم که گوشه‌ی میخانه خانقاه من است دعای پیر مغان ورد صبحگاه من است
۲ گرم ترانه‌ی چنگ صبوح نیست چه باک نوای من به سحر آه عذرخواه من است
۳ ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله گدای خاک در دوست پادشاه من است
۴ غرض ز مسجد و میخانه‌ام وصال شماست جز این خیال ندارم، خدا گواه من است
۵ مگر به تیغ اجل خیمه برکنم ور نی رمیدن از در دولت نه رسم و راه من است
۶ از آن زمان که بر این آستان نهادم روی فراز مسند خورشید تکیه‌گاه من است
۷ گناه اگر چه نبود اختیار ما حافظ تو در طریق ادب باش و گو گناه من است