Maestro Mohammad Reza Shajarian

Sunday, June 20, 2010

غم پرست


آواز بیات ترک شعر: حافظ آلبوم: سرود مهر

(مثنوی)

در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع

شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع

(مثنوی)

روز و شب خوابم نمی‌آید به چشم غم‌پرست

بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع

[بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع]

(مثنوی)

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد

ببریده شد

همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع

(مثنوی)

بی جمال عالم آرای تو روزم چون شب است

با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع

(مثنوی)

سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین

تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع

(مثنوی)

آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت

آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع

[آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع]

۱	در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع	شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع
۲	روز و شب خوابم نمی‌آید به چشم غم پرست	بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع
۳	رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد	همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع
۴	گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم رو	کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع
۵	در میان آب و آتش همچنان سرگرم توست	این دل زار نزار اشک بارانم چو شمع
۶	در شب هجران مرا پروانه وصلی فرست	ور نه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع
۷	بی جمال عالم آرای تو روزم چون شب است	با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع
۸	کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت	تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع
۹	همچو صبحم یک نفس باقیست با دیدار تو	چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع
۱۰	سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین	تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع
۱۱	آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت	آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع

Friday, June 18, 2010

بازت ندانم از سر پیمان ما که برد


آواز ابوعطا شعر: سعدی اجرا: کنسرت پیام نسیم، سوییس

(-)

بازت ندانم از سر پیمان ما که برد

باز از نگین عهد تو نقش وفا که برد

(-)

چندین وفا که کرد چو من در هوای تو

وانگه ز دست هجر تو چندین جفا که برد

(-)

بگریست چشم ابر بر احوال زار من

جز آه من

جز آه من به گوش وی این ماجرا که برد

(-)

گفتم لب تو را که دل من تو برده‌ای

گفتا کدام دل

کدام دل، چه نشان، کی، کجا، که برد؟

(-)

سودا مپز که آتش غم در دل تو نیست

ما را غم تو برد به سودا تو را که برد؟

(-)

توفیق روی تو گنجیست تا که یافت

باز اتفاق وصل تو گوییست تا که برد

(-)

سعدی نه مرد بازی شطرنج عشق توست

دستی به کام دل ز سپهر دغا که برد

۱	بازت ندانم از سر پیمان ما که برد	باز از نگین عهد تو نقش وفا که برد
۲	چندین وفا که کرد چو من در هوای تو	وان گه ز دست هجر تو چندین جفا که برد
۳	بگریست چشم ابر بر احوال زار من	جز آه من به گوش وی این ماجرا که برد
۴	گفتم لب تو را که دل من تو برده‌ای	گفتا کدام دل چه نشان کی کجا که برد
۵	سودا مپز که آتش غم در دل تو نیست	ما را غم تو برد به سودا تو را که برد
۶	توفیق عشق روی تو گنجیست تا که یافت	باز اتفاق وصل تو گوییست تا که برد
۷	جز چشم تو که فتنه قتال عالمست	صد شیخ و زاهد از سر راه خدا که برد
۸	سعدی نه مرد بازی شطرنج عشق توست	دستی به کام دل ز سپهر دغا که برد

Sunday, May 09, 2010

بارون


تصنیف دشتی شعر: محمد علی معلم آهنگ: کیهان کلهر آلبوم: شب، سکوت، کویر
	ببار ای بارون ببار	با دلم گریه کن خون ببار
	در شبای تیره چون زلف یار	بهر لیلی چو مجنون ببار، ای بارون
	دلا خون شو خون ببار	بر کوه و دشت و هامون ببار
	دلا خون شو خون ببار	بر کوه و دشت و هامون ببار
	به سرخی لبای سرخ یار	به یاد عاشقای این دیار
	به داغ عاشقای بی‌مزار	ای بارون
	ببار ای بارون ببار	با دلم گریه کن خون ببار
	در شبای تیره چون زلف یار	بهر لیلی چو مجنون ببار، ای بارون
	ببار ای ابر بهار	با دلم به هوای زلف یار
	داد و بیداد از این روزگار	ماهُ دادن به شبهای تار، ای بارون
	ببار ای بارون ببار	با دلم گریه کن خون ببار
	در شبای تیره چون زلف یار	بهر لیلی چو مجنون ببار، ای بارون
	دلا خون شو خون ببار	بر کوه و دشت و هامون ببار
	دلا خون شو خون ببار	بر کوه و دشت و هامون ببار
	به سرخی لبای سرخ یار	به یاد عاشقای این دیار
	به داغ عاشقای بی‌مزار	ای بارون
	ببار ای بارون ببار	با دلم گریه کن خون ببار
	در شبای تیره چون زلف یار	بهر لیلی چو مجنون ببار، ای بارون
	با دلم گریه کن خون ببار	در شبای تیره چون زلف یار
	بهر لیلی چو مجنون ببار	ای بارون

نوت

*: مرجع نوت تصنیف songsdaily.com است.

Saturday, April 24, 2010

آه باران


تصنیف دشتی شعر: فریدون مشیری آهنگ: محمدرضا شجریان آلبوم: آه باران
	ریشه در اعماق اقیانوس دارد شاید
	ریشه در اعماق اقیانوس دارد شاید	این گیسو پریشان کرده بید وحشی باران
	یا نه دریاییست گویی واژگونه بر فراز شهر	شهر سوگواران
		شهر سوگواران
	ریشه در اعماق اقیانوس دارد شاید
	ریشه در اعماق اقیانوس دارد شاید	این گیسو پریشان کرده بید وحشی باران
	یا نه دریاییست گویی واژگونه بر فراز شهر	شهر سوگواران
		شهر سوگواران
	هر زمانی که فرو می‌بارد از حد بیش	ریشه در من می‌دواند پرسشی پیگیر با تشویش
	رنگ این شبهای وحشت را تواند شست آیا	از دل یاران
		از دل یاران
	چشمها و چشمه‌ها خشکند	روشنیها محو در تاریکی دلتنگ
		همچنانکه نامها در ننگ
		همچنانکه نامها در ننگ
	هر چه پیرامون ما غرق تباهی شد	غرق تباهی شد
	آه باران
	آه باران ای امید	جان بیداران
	ای امید ای امید	جان بیداران
	بر پلیدیها که ما عمریست در گرداب آن غرقیم	آیا چیره خواهی شد
		چیره خواهی شد
	بر پلیدیها
	بر پلیدیها که ما عمریست در گرداب آن غرقیم	آیا چیره خواهی شد
	آه باران